Dit kleine bedrijfsgebouw in vakwerk werd opgetrokken rond 1860. Het atelier van een dorps(hoef)smid werd erin ondergebracht. In de hoefstal onder de afhang, werden de paarden beslagen. Aan de achterzijde van het gebouw staan de blaasbalgen waarmee het smidsvuur van zuurstof voorzien werd.
Werken met zware en scherpe materialen bij een gloeiend heet vuur was gevaarlijk. Liefst was er daarom water in de buurt. Het pannendak op de smidse beschermde het gebouw tegen uitslaande brand. Werken met dieren leidde ook tot ongelukken. Paarden beslaan was een van de gevaarlijkste taken van de smid. Trappende paarden konden de smid ernstig verwonden.
De smidse was drukbezocht. Bijna iedereen in het dorp had de smid nodig. De vakmannen en boeren voor metalen gereedschappen en onderdelen, andere inwoners bijvoorbeeld voor reparaties. De smidse stond meestal op een centrale plek, zoals het dorpsplein. Mensen kwamen er graag langs om een praatje te slaan, zeker in de winter wanneer het gezellig warm was bij het vuur.